Es
Rüzgar değil miydi?
Esebilecekken uzun uzun
bir anda kesilen.
Hani o yaz günü,
yüzünden, teninden, saçlarından
öylesine geçen.
O değil miydi?
Göremediğin çiçeklerin aromasını getiren.
Nasıl da kapadın gözlerini eserken.
Nasıl da soludun getirdiklerini.
Nasıl gerçekti gülüşün.
Gitti,
artık geçti senden.
Üzülmedin!
Rüzgara kızamıyorsun ama,
bana kızıyorsun.
Bende öyle estim.
Bende onun gibi geçip gittim.
Bahadır Üge
Kategori : Şiir - Tarihi : 14/12/2013
Ruhumun Bağ Bozumu / Sayfa : 161
Tüm hakları Bahadır Üge'ye aittir. Adı belirtilmeden kullanılmaz. © Bahadır Üge
Fotoğraf : Hossein Zare